Home » Joan Brandon: Op reis naar een beter leven

Joan Brandon: Op reis naar een beter leven

door Rudolf Stammis

“Vanaf het begin voel ik me thuis bij Pro”, vertelt kantinemedewerker Jaunita (roepnaam Joan) Brandon. Na zeventien jaar komt ze nog dagelijks met plezier naar haar werk. “Ik ben trots dat ik in deze moeilijke tijd werk heb en dat het werk me zo goed bevalt.”

Ik ben trots dat ik in deze moeilijke tijd werk heb en dat het werk me zo goed bevalt.

Zoals haar naam al doet vermoeden is Joan (66) geen Nederlandse. Ze werd geboren in het Zuid-Amerikaanse Guyana, waar ze als vijfde kind ter wereld kwam in een gezin met maar liefst achttien kinderen. “Het was niet niets hoor, maar mijn familie was altijd gelukkig.” Haar vader zorgde met zijn werk als visser dat er altijd voldoende eten was voor alle kinderen. “Ik heb van jongs af aan geleerd om wat je hebt met anderen te delen.”

Grote uitdagingen en tegenslagen

Op haar 24ste besloot ze om naar buurland Suriname te verhuizen. Na zeven jaar in Suriname maakte ze de oversteek naar Nederland. “Ik ben steeds verhuisd voor een beter leven voor mij en mijn drie zonen.” Haar grootste uitdagingen in Nederland waren het land, de cultuur en het klimaat. “Mijn kinderen hebben in Suriname goed Nederlands geleerd. Ze waren jong en pakten het gemakkelijk op. Ik had me eerlijk gezegd helemaal niet in de taal verdiept toen ik in Suriname woonde. Pas toen ik naar Nederland verhuisde ben ik een taalcursus gaan volgen.”
Ze moest erg wennen aan de Nederlandse cultuur. “Ik was een vrij open en gezellige cultuur gewend, zowel in Guyana als in Suriname. In Nederland is iedereen toch meer op zichzelf. Ik heb me gelukkig wel snel kunnen aanpassen, want ik wilde me namelijk niet buitengesloten voelen. Ik wilde juist mee kunnen doen!”

In Nederland vestigde Joan zich in Den Helder, waar ze in de gezinszorg ging werken. Maar door haar vele rugpijn was dat niet langer haalbaar. Bij Pro is Joan gelijk aan de slag gegaan in de Kantine. Als coördinator heeft ze de dagelijkse leiding over het reilen en zeilen in de Kantine. “Ik plaats bestellingen van broodjes, vis, frisdrank en snoepgoed. Ik controleer facturen, stuur het team aan en leer anderen het werk goed uit te voeren.” Ook leert ze anderen de taken die zij iedere dag doet, zodat collega’s zich blijven ontwikkelen.

Gelukkig en dankbaar

Klagen zit niet in Joan’s aard. “Ik heb twee hernia’s gehad, waarvan de laatste vorig jaar. Ik heb ermee leren leven. Gelukkig heb ik niet meer iedere dag rugpijn. Natuurlijk kijk ik wel uit met bukken en tillen”, zegt Joan. “Klagen doe ik niet. Daar houd ik niet van. Ik weet wat ik heb en ik pas me steeds aan.” Ze heeft geleerd om goed naar haar lichaam te luisteren. “Dat is soms moeilijk, want ik wil vaak een beetje forceren. Ik moet onthouden om dat niet te doen. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.”
Nu kan ze met recht zeggen dat dat gelukt is om een beter leven op te bouwen. Joan straalt als ze vertelt over haar werk en haar familie. “Ik voel me gelukkig. Ik ben dankbaar voor mijn werk. En met mijn kinderen gaat het prima. Ik heb zelfs negen kleinkinderen. We zijn een échte familie!”

Related Posts

Laat een bericht achter

We gebruiken cookies om inhoud te personaliseren, om functies voor sociale media te bieden en om ons verkeer te analyseren. We delen ook informatie over uw gebruik van onze site met onze partners op het gebied van sociale media en analyse, die deze mogelijk combineren met andere informatie die u aan hen hebt verstrekt of die zij hebben verzameld bij uw gebruik van hun diensten. U gaat akkoord met onze cookies als u onze website blijft gebruiken. Okay Lees Meer